Καύσωνας, υγρασία, καυτός ήλιος, μια μισοάδεια Αθήνα με κίνηση μόνο εκεί που κινούμαι εγώ με το τρακαρισμένο C1 μου και το ραδιόφωνο να έχει πέσει στις επαναλήψεις. Κοιτάζω για άλλη μια φορά το ημερολόγιο στο γραφείο...ακόμα δύο μέρες, υπομονή. Τα νεύρα μου έχουν χτυπήσει κόκκινο, αν με πιάσεις από τη μύτη θα εκραγώ!! Όλοι γύρω μου έχουν γυρίσει από διακοπές μαυρισμένοι και η πρώτη τους χαρά είναι να με κοροϊδέψουν που είμαι ακόμα άσπρη! Έλεος με αυτό το αστείο δηλαδή, έχει καταντήσει αηδία!! Τι σημασία έχει δηλαδή αν μαύρισες ρε "γκιόζη" γιαυτό νομίζεις θα ζηλέψω? Έχει γεμίσει ο κόσμος κάγκουρες, τι να πω...δεν περνάει κι αυτή η ώρα να πάω να ξεσπάσω στα φανάρια της παραλιακής. Μα είναι αυτή κατάσταση? Ανάβει το ένα, σβήνει το άλλο...ποιος ηλίθιος το σκέφτηκε? Και μετά άντε να φτάσω σπίτι κατάκοπη μετά από μία ώρα δρόμο και να ανακαλύψω ξανά ότι μου έχουν κλείσει το parking!!WTF??? Διακοπές!!!Είναι επείγων!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
off with your head