Αλλόθρησκη....

Ο Θεός Βισνού ενσαρκώνεται σε χελώνα.

Δεσμοφύλακας αλλά και δικαστής, κυβερνάει τους νεκρούς.

Με την ευλογία του Μανών αυτό το ξόρκι θα δεθεί.

Ο ακατάληπτος εντυπωσιασμός σαν θρύλος θα πεθάνει.

Ξαφνικά βρέθηκε μπροστά μου, άνοιξα τα μάτια και τον είδα.

Το μόνο που κατάλαβα ήταν ένα φως ολόγυρά μου.

Ένας τρόμος με κυρίευσε και άρχισα να κλαίω.

Ο λόγος μου έγινε σάρκα και χύθηκε το αίμα πηχτό.

Σε ένα όνειρο ζούσα, Θεέ μου ήταν φριχτό!

Φτιαχτές ανάσες την ζωή μου τριγυρνούν.

Αιώνια φαντάσματα κάποιο διάδρομο φωτίζουν.

Οι σκέψεις μου αόρατες σαν στοιχειά θυμίζουν.

Απ' το άγιο δισκοπότηρο πιες

ό,τι σε γεμίζει με ενοχές.

Σάπιο ομοίωμα κούκλας, πως μοιάζεις με εμένα!

Μέσα στο βάθος της ψυχής μου, ξωτικά πεθαμένα.

Έκοψα απ' τα μαλλιά της μέδουσας ένα θανατηφόρο φίδι.

Η σκέψη της ψυχής το ίδιο ξανά με θλίβει.

Ο σταυρός που χάθηκε, τώρα μέσα σ' αυτόν τον κύκλο θα καεί.

Σαν ψυχικό φαινόμενο το βρίσκω ενδιαφέρον πολύ...

Περικλείει τη μοίρα της αθάνατης ψυχής από λανθασμένη...πίστη.